Sunday, May 4, 2014

सुनाई

सानो शंख बोकेर ल्यायो छोराले कतैबाट 
र मेरो कानमा छुवाउंदै भन्यो-
बाबा, यसमा सागर सुसाएको सुन,
नभन्दै, सागर पो .....!

त्यसपछि मैले   
पहराको ढुंगामा
खोलाको कलकल र 
जंगलको ठुटो-काठमा
कोइलीको गीत सुन्न थालें
हुँदा हुँदा
कति बर्षदेखि नलगाएको
मेरो थोत्रो जुत्तामा समेत  
आफ्नै पाइलाहरु अनबरत बजेको सुनें

अब म सचेत छु,
कुनै कुराको सम्झना नछोडेर
म बिल्कुल नरहँदा पनि कतै
मेरो आँगनको माटो उठाएर
कसैले देशप्रेमको धड्कन नसुनोस् ! 

1 comment:

  1. वाह गज्जबले दनक दियो ।

    ReplyDelete

javascript:void(0)